Mama Mind
Jij & Moederschap
Hulp bij Bevallingsangst


Hulp bij Negatieve Bevalervaring


Bevallen, ook voor jou

Bevallen, er wordt zoveel over geschreven. Het ene verhaal is nog erger dan het anderen. Zo kan het lijken alsof bevallen horror is en alsof iedereen een negatieve bevalervaring heeft gehad.


Om dit te doorbreken wordt hier met regelmaat een positief bevalverhaal geplaatst. Had jij ook een positieve bevalling en wil je jouw bevallingsverhaal met andere (aanstaande) moeders delen? Stuur mij dan een mail met jouw verhaal: aafke@mamamind.nl. Dit kan ook anoniem!


Het bevalverhaal van...

Marleen (29 jr), 1e kindje.

Wanneer begint een bevalling? Ik tel de tijd maar vanaf dat ik 'echte' weeën kreeg. Weeën waar ik iets mee moest doen. Dat was rond een uur of 17:00.

Ik had de verloskundige wat eerder gebeld met de opmerking: "je hoeft niet direct te komen hoor, maar dan weet je dat het rommelt." Na haar spreekuur kwam ze even gluren.

Om 17:00 nam ze even de stand van zaken op: 3cm, dat was meer dan ze had verwacht nadat ze mij nog lachend op de bank zag zitten. Om de boel een klein beetje meer op gang te brengen stripte ze en daarna ging ze weg met de mededeling dat ze om 22:00 nog eens zou komen kijken.


Toen ze weg was barstte de weeën in alle heftigheid los. Ik wist niet waar ik moest zitten of staan. Mijn man aanschouwde het geheel met lede ogen, want tjsa, wat kan je doen. Op een gegeven moment vroeg hij of hij een bad klaar kon maken voor mij. Bij de zwangerschapscursus had hij dit onthouden. Ik vond het allemaal prima, je doet maar, ben jij ook even bezit. Na een kwartiertje kon ik erin. Niet wetende HOE FIJN dit zou zijn. De weeën stopte gewoon even (10 seconden of zo). Om daarna weer volledig door te gaan. Het was inmiddels 19:00 en ik kreeg het gevoel persdrang te hebben. Mijn man belde de verloskundige en ze zou er direct aankomen. Het duurde een half uurtje.

Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest, dus mijn man moest op de uitkijk staan of ze er al aankwam. Steeds vroeg ik: 'is ze er al?"


Volgens de boekjes zou ik op 6 cm zitten.

Ik dacht nog "als dat zo is, dan hou ik het echt niet meer vol".

De verloskundige checkte even en zei: "ja, 10 cm met een randje. We gaan de boel klaarmaken".

Halleluja. Mijn man moest helpen de boel klaar te zetten bij gebrek aan partuskraamverzorgster.


Ik mocht meepersen. Wat een oerkracht! De hartslag zakte iets, dus in die laatste perswee met een knip kwam onze dochter zo, hup, ter wereld. De partuskraamverzorgster die bij de laatste perswee binnen kwam loodste mij er nog nét doorheen. Ze wist precies wat ze moest doen en moest zeggen. Super fijn.


Om 21:00 was onze dochter daar dan. Een kerngezonde meid. Wat een avontuur, en wat een ontlading. Ik vond het magisch, die hormonen, die lichaamskracht, die power die je in je hebt. Ik zou het zo weer doen.

 
 
 
E-mailen
Bellen
LinkedIn